Τα Πλοία της Αίγινας

Αν είστε χρήστες του facebook, υπάρχει εκεί μια υπέροχη ομάδα που λέγεται “παλιά πλοία της Αίγινας που άφησαν ιστορία” για να μαθαίνουν όσοι δεν γνώρισαν αυτά τα πλοία αλλά και για να θυμούνται όσοι τα ήξεραν.

Αξίζει να μοιραστούμε μαζί κάποιες σπάνιες εικόνες από το παρελθόν, από αυτά τα πλοία που άφησαν ιστορία στο αγαπημένο μας νησί.

Το «ΠΙΝΔΟΣ» μόλις έχει μπει στο λιμάνι της Αίγινας. Πίσω του έχει καλύψει το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου του Θαλασσινού. Βαρκάρης με κουπιά παρακολουθεί την κίνηση του πλοίου, το οποίο ετοιμάζεται να δέσει στο πλάι της μικρής προβλήτας (απέναντι από την καφετέρια «Οινόη»), ενώ στα δεξιά, έξω από το λιμάνι, μικρό ιστιοφόρο πλησιάζει. Οι διακοπές στην Αίγινα… αρχίζουν.

Η Πτερωτή ήταν ένα πολύ μικρό ελληνικό επιβατηγό πλοίο με ασυνήθιστο όνομα που εκτελούσε κυρίως το δρομολόγιο του Αργοσαρωνικού τη δεκαετία 1920.

Κατασκευάστηκε ως San Marco από τα μικρά ναυπηγεία Marco Martinolich στο νησί Lussinpiccolo της Δαλματίας το 1897.΄Ηταν 146 τόνους, μήκος 35,1 μέτρα και πλάτος 5,9 μέτρα. Επιτάχθηκε στις 31 Οκτωβρίου 1940 και βομβαρδίστηκε στις 20 Απριλίου 1941. Ήταν το πλοίο που μετέφερε τον Άγιο Νεκτάριο μετά την κοίμησή του στην Αίγινα. Χαρακτηριστικά διαβάζουμε από τον βίο του :

Το βαποράκι της γραμμής η “Πτερωτή”, θα σήκωνε άγκυρα για την Αίγινα ακριβώς στις δυο το μεσημέρι. Η νεκροφόρα με λογίς – λογίς διατυπώσεις που έπρεπε να γίνουν, έφτασε εμπρός στον καθεδρικό ναό της Αγίας Τριάδος στον Πειραιά, λίγο μετά τις δώδεκα. Ο ναός βρέθηκε κλειστός, όλοι οι αρμόδιοι κι ο νεωκόρος, έλειπαν για μεσημεριάτικη διακοπή.

“Δεν έχει βάρος, δεν έχει βάρος, είναι λαφρύς σαν πούπουλο”, φώναξαν και οι άνδρες που σήκωσαν το φέρετρο, έτοιμοι να το ξαναφέρουν στη νεκροφόρα.

Το βαποράκι της γραμμής η “Πτερωτή” έφτασε στις τέσσερις παρά κάτι, απόγευμα στην Αίγινα με τη σημαία “μετζάστρα” στο πλωριό κατάρτι.

Προτού αράξει στο μώλο, ο καπετάνιος σφύριξε τρεις φορές πένθιμα και συνθηματικά…

Το “Αίγινα” ήταν από τα πρώτα φέρι- μποτ που μαζί με το ‘Αφαία’ μπήκαν στη γραμμή το μακρινό καλοκαίρι του 1966. Αιγινήτικης ιδιοκτησίας και τα δύο. Κάτι πολύ σημαντικό αν σκεφτούμε τις δύσκολες εκείνες εποχές. Κι όμως οι Αιγινήτες τότε τολμούσαν και είχαν στη γραμμή δικά τους βαπόρια.

Το “Αίγινα” έφτανε μέχρι τον Πόρο καθημερινά. Τελευταία του αναχώρηση από το λιμάνι του Πειραιά δια “Αίγιναν – Μέθανα – Πόρο” ήταν στις 20.30 το βράδυ!

Ήταν ταχύτατο αλλά είχε μικρά σαλόνια για τους επιβάτες σε σύγκριση με το πληθωρικό ‘Αφαία” και συναγωνιζόταν άνετα το “Αύρα”, το “Νεράιδα”, το ‘Καμέλια”.

Με άνετα καταστρώματα και εξωτερικούς διαδρόμους χάριζε στον επιβάτη ένα απολαυστικό ταξίδι. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλούσε το μικρό πάνω σαλονάκι του στο οποίο οδηγούσε μια ξύλινη εσωτερική σκάλα, στην κορυφή της οποίας βρισκόταν ένας καθρέφτης με χαραγμένη πάνω του τη σιλουέτα του καραβιού.

Όμως στάθηκε άτυχο. Η πλοιοκτησία του έπεσε “έξω” και μετά από μικρή ακινησία, βγήκε σε πλειστηριασμό και πέρασε στην ιδιοκτησία του κ. Μαλτέζου και γνώρισε ημέρες δόξας. Του πρόσθεσαν και επάνω κατάστρωμα και γρήγορα μπήκε στη μάχη του Αργοσαρωνικού απειλώντας την αποκλειστικότητα του ‘Αφαία” στα τοπικά δρομολόγια.

Ακολούθησε η κοινοπραξία των δύο πλοίων που απέφερε ικανοποιητικά κέρδη με εναλλασσόμενα δρομολόγια.

Τα χρόνια περνούν. Οι ανάγκες της γραμμής αυξάνονται και τα 26 μόλις αυτοκίνητα που χωρούσε δεν μπορούν να καλύψουν τα δρομολόγια αιχμής. Εντάσσεται στη μεγάλη κοινοπραξία που απαρτίζουν σχεδόν όλα τα φέρι της γραμμής. Το 1985 μετασκευάζεται και αλλάζει εντελώς μορφή. Στην κυριολεξία ξηλώθηκε και απόκτησε μεγάλο μήκος και χωρητικότητα. Έχασε όμως σε ταχύτητα. Παρέμεινε όμως πάντα κομψό και πανέμορφο!

Το 2001 (Νοέμβριος) αποσύρεται από τη γραμμή λόγω “35ετίας”. Λίγο πριν είχε αποσυρθεί και το “Αφαία” (Σεπτέμβριος του 2001). Μένει αρκετό καιρό στον προλιμένα και αγοράζεται από Κρητικούς ιδιοκτήτες όπου το δρομολογούν πλέον ως τουριστικό και εκτελεί καθημερινά δρομολόγια από το λιμάνι των Χανιών μέχρι το νησάκι Γραμβούσα , με το όνομα “Domenico.

Ένας μαχητής του Αργοσαρωνικού επί 35 ολόκληρα χρόνια. Μέσα από αυτό πέρασαν πολλοί ναυτικοί, έζησαν οικογένειες, ταξίδεψαν χιλιάδες επιβάτες με προορισμό την Αίγινα, τα Μέθανα, τον Πόρο. Στα ρέλια και στους μπουλμέδες του αντηχούσαν τα γέλια και οι φωνές ξεγνοιασιάς μιας παρέας που επιχειρούσε μια σύντομη απόδραση στα ήρεμα νερά του Σαρωνικού.

ΕΡΙΕΤΤΑ του Γ. Λάτση (1951−1983, 98 τόνοι, 13 κόμβοι, Σουηδικό πλοίο). Όπως και το αδελφάκι του ΣΠΥΡΟΣ/ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, η ΕΡΙΕΤΤΑ έφτασε ολοκαίνουρια από την Σουηδία στις 3 Ιουλίου 1952 και εγκαινιάστηκε στις 15/7/1952 και έλαβε αριθμό νηολογίου Πειραιά Β κλάσεως 1216. Έκανε το παρθενικό ταξίδι της στις 22/7/1952.

Από τότε και μέχρι το 1970 την βρίσκουμε να κάνει συνέχεια ταξίδια στον Αργοσαρωνικό. Έκανε περισσότερο δρομολόγια Πειραιώς−Αιγίνης αλλά επίσης και μικρά ταξίδια στην Σουβάλα και Αγιά Μαρίνα. Μερικές φορές την βλέπουμε και σε βραδινά ταξιδάκια στην Σαλαμίνα και μέχρι το Σούνιο. Τον Αύγουστο του 1963 μεταφέρεται στην Α κλάση με νέο αριθμό νηολογίου 1715. Τον Ιανουάριο του 1986 μετεγγράφεται στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης με αριθμό νηολογίου Α’ κλάσης 35 και μετονομάζεται ΚΩΣΤΑΣ Λ.

Τελευταία φορά που φωτογραφήθηκε, ήταν Σεπτέμβριος του 2008…

πηγή nautilia.gr

Το πλοίο Καλαμάρα σε μια σπάνια φωτογραφία του 1960. Απέναντι διακρίνεται το Αγκίστρι χωρίς καθόλου σπίτια. Η φωτογραφία ανήκει στο αρχείο των ιδιοκτητών του εστιατορίου “ο Τσίας”.

Ο Σαρωνικός που πλέον μετονομάστηκε σε Γραμβούσα και εκτελεί δρομολόγια στην Κρήτη.

Το σημερινό ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΑΙΓΙΝΑΣ ξεκίνησε να κατασκευάζεται με πρώτο του όνομα το ΜΙΑΟΥΛΗΣ ΙΙ στο ναυπηγείο Σάββα στην Ελευσίνα Για την κατασκευη του Μιαούλη χρησιμοποιήθηκε τμήμα από το κλειστό πλοίο ΤΑΚΗΣ το οποίο αφού παρέμεινε για 26 χρόνια ημιτελές στου Σάββα, πουλήθηκε το 1997 στον Ν.Σάββα και κατόπιν διαλύθηκε. Το 23% από τη σιδηροκατασκευή του χρησιμοποιήθηκε στην ναυπήγηση του ΜΙΑΟΥΛΗΣ ΙΙ που είχε ήδη ξεκινήσει να κατασκευάζεται το 1996.

Σύμφωνα με γνωμάτευση του νομικού συμβουλίου και βεβαιώσεις που προσκόμισαν ναυπηγοί στις αρχές του 1998, το 20% από το ΜΙΑΟΥΛΗΣ ΙΙ προήλθε από τη σιδηροκατασκευή του ΤΑΚΗΣ για να καθελκυστεί τελικά το 1999 ως ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΚΙΑΘΟΥ. – πηγή nautilia.gr

Αυτά είναι  ενδεικτικά κάποια από τα πλοία που έκαναν τα δρομολόγια προς Αίγινα. Η Αίγινα αν και μικρό νησί, έχει μεγάλη ιστορία σε ακτοπλοϊκά δρομολόγια.

Ελπίζουμε να σας μεταφέραμε λίγο πίσω στον χρόνο 🙂